بنر
بنر
بنر
بنر
بنر
آوای رپ ایرانی در سوئد چاپ فرستادن به ایمیل
دوشنبه ، 19 بهمن 1388 ، 10:59

جشنواره سه روزه هیپ‌هاپ‌ ایران در سوئد، بین روزهای ۴ تا ۶ فوریه در سه شهر استکهلم، گوتنبرگ و مالمو برگزار شد.


این جشنواره به همت و تولید تئاتر ملی سوئد Riksteatern، طی سه شب به ترتیب در تئاتر جنوب Södra Teatern استکهلم، خانه موزیک Musikens Hus شهر گوتنبرگ و Babel شهر مالمو برپا شد.

 

این جشنواره تا به امروز نخستین جشنواره بزرگ هیپ‌هاپ فارسی در اروپا به‌شمار می‌رود. چراکه بیش از ده خواننده ایرانی از کشورهای مختلف به روی صحنه رفتند: "سوگند" و "شاهین نجفی" از آلمان، "بهرنگ میری" و گروه No Name از شهر مالمو، "پرهام"، "کانکوئست" و گروه Deadly Combination از گوتنبرگ، "امین" همراه با دیگر اعضای "گروه سیمرغ" از انگلستان، "خشایار" و "عرفان" از آمریکا و "غوغا" از ایران.


این جشنواره  در سوئد، در هر سه شهر با استقبال زیادی روبه‌رو شد و این استقبال تنها از سوی علاقه‌مندان جوان موسیقی رپ نبود. در میان نزدیک به ۱۵۰۰ نفری که از برنامه‌های این جشنواره استفاده کردند، طیف‌های مختلف سنی، دیده می‌شدند.


سیمرغ و موسیقی نواحی


گروه چهارنفره سیمرغ، دومین گروهی بود که به روی صحنه رفت. "امین" خواننده این گروه، و نریمان، آرش و زرتشت نوازنده‌های آن بودند.


گروه سیمرغ تلاش دارد با بهره‌گیری از شعر کلاسیک ایران، موسیقی نواحی و سازهای ایرانی به نوعی موسیقی تلفیقی در نوع هیپ هاپ برسد. این تلاش حتی در طراحی لباس و نشانه‌های ظاهری هنرمندان این گروه پیدا بود؛ از جمله انگشتر عقیق درشت در انگشت خواننده گروه و دستمال یزدی دور گردن او که در حرکات روی صحنه از آن استفاده می‌کرد.


"امین" اما می‌گوید چندان دنبال اصول خاصی نیست. او توضیح می‌دهد: "هر ایده‌ای اصول خودش را با خود می‌آورد. من به موسیقی نواحی علاقه دارم. پس اول به خاطر عشق به این نوع موسیقی است که به آن گوش می‌دهم. بعد می‌بینم مثلاً این صدای نقاره و دهل چقدر زیباست و می‌شود از آن در یک کار جدید استفاده کرد؛ آنهم به شیوه‌ای که بتواند علاقه‌مندان هنر مدرن را به خود جلب کند."


وی ادامه می‌دهد: "فکر می‌کنم می‌شود موسیقی نواحی را طوری ارائه کرد که طیف وسیع‌تری را جلب کند."


گروه سیمرغ پنج ترانه روی صحنه اجرا کرد که یکی از آنها به زبان انگلیسی بود. در میان شعرهای این ترانه‌ها گاه بیت‌ها و عبارت‌های آشنایی از شاعران ایرانی شنیده می‌شد.



نسل پرسشگر

"غوغا"، خواننده ۲۰ ساله‌ای بود که از ایران برای حضور در جشنواره آمده بود. او در نخستین حضور خود در مقابل طیف گسترده‌ای از تماشاچیان، آهنگ "غوغای آفرینش" را خواند. این ترانه با استفاده از فرازهایی از شعر "ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد" سروده فروغ فرخزاد شکل گرفته و در سایت‌های مختلف اینترنتی منتشر شده است.

غوغا برنامه خود را با یاد "بچه های ایران‌زمین" آغاز کرد.

غوغا فعالیت در زمینه شعر و موسیقی را از ۱۵ سالگی آغاز کرده است. علاقه وافر او به شعر، در سال‌های اخیر با موسیقی و خوانندگی گره خورده است.

او تا به امروز حدود ۱۷ آهنگ ضبط کرده اما هنوز آلبوم ندارد.


غوغا با اشاره به دشواری‌های فعالیت خوانندگان رپ در ایران می‌گوید: "در کار رپ فارسی، وقتی زن باشی بیشتر در فشار هستی.



صدای بی‌صدایان


بهرنگ میری، ۲۵ ساله و ساکن سوئد است. او ۱۲ سال است که در زمینه موسیقی فعالیت می‌کند. حاصل این تلاش آلبومی است که سال ۲۰۰۹ به نام "کتاب زندگی ما" منتشر شده است.


این هنرمند جوان، رپ را صدای جوانان امروز، فارغ از هرگونه رنگ و نژادی می‌داند و می‌گوید: "رپ همیشه صدای کسانی بوده که در جامعه خود صدایشان به گوش کسی نرسیده است".


وی با اشاره به این که موسیقی رپ، یک صدای بین‌المللی است و خواننده می‌تواند فارغ از زبان، با سبک بدن و حالت صدایش روی مخاطب خود تاثیر بگذارد می‌گوید: "من یادم نرفته از کجا آمده‌ام. به همین دلیل آرزویم این است که همه مردم دنیا صدای خودشان را داشته باشند و برای رسیدن به این آرزو فعالیت می‌کنم."


بهرنگ میری، خودش ترانه‌هایش را می‌سراید و از ریتم‌ ترانه‌های فارسی، کردی و ترکی در کارهایش بهره می‌برد.

او علاوه بر خوانندگی، معلم موسیقی نیز هست و به کودکان محله ای خارجی‌نشین در شهر مالموی سوئد درس موسیقی رپ می‌دهد.



صراحت و سادگی


"عرفان" و "خشایار"، با هم کار می‌کنند و هر دو به ادبیات علاقه‌مندند. "عرفان" از شعر و ادبیات به موسیقی رسیده است و "خشایار" با موسیقی شروع کرده و سپس این علاقه‌مندی را به شعر گره زده است. نوازندگی گیتار و پیانو نیز از دیگر علاقه‌مندی‌های او به شمار می‌رود.


عرفان و خشایار نیز مانند بسیاری از دیگر خوانندگان رپ‌، این سبک را به خاطر صراحت و سادگی آن انتخاب کرده‌اند.


عرفان می‌گوید: "رپ فرمی است که تو می‌توانی بخش زیادی از حرفهایت را مطرح کنی. سریع و صریح هم حرفت را بزنی و مستقیم با مخاطبت ارتباط برقرار کنی."


خشایار نیز در ادامه تاکید می‌کند: "دلم می‌خواهد دیگران با من رک، راحت و صمیمی حرف بزنند و خودم هم به همین شیوه حرف و پیامی اگر داشته باشم منتقل می‌کنم."


خشایار، ۲۴ ساله است و ۶ سالی است که در آمریکا زندگی می‌کند. عرفان اما مدت زمان طولانی‌تری است که ساکن امریکا شده است. ۲۵ ساله است و از ۱۷ سالگی در آن کشور اقامت دارد.


عرفان، به انگلیسی نیز می‌خواند و تا به امروز آلبوم "از خانه تا گور" (۲۰۰۷ ) را با همکاری "افرا" منتشر کرده است. آنها در این آلبوم به مهاجرت و پیامدهای آن پرداخته‌اند. علاوه بر این عرفان و خشایار به تازگی آلبومی به نام "همیشگی" را آماده انتشار کرده‌اند.

 

انتقادات فرهنگی و اجتماعی


سوگند، ۲۲ ساله است و از ۵ سالگی در آلمان زندگی می‌کند. او صدایی قوی دارد و در زمینه آواز ایرانی نیز کار و تمرین کرده است.


او تا به امروز آلبومی را به نام "انتقام" به طور مشترک با "فریناز" منتشر کرده است. او در جشنواره چند آهنگ خواند که از آن میان می‌توان از "خاله‌زنک‌بازی" یاد کرد.


سوگند با این که در خردسالی به آلمان مهاجرت کرده است اما فارسی را روان حرف می‌زند.


او در خانواده‌ای علاقه‌مند به هنر موسیقی بزرگ شده و پدرش نوازنده سنتور است. همین باعث شده که از ۱۲ سالگی فعالیت در زمینه خوانندگی را آغاز کند. می‌گوید: "از نوجوانی همراه با پدرم آهنگ‌های اصیل ایرانی می‌خواندم و تمرین می‌کردم. الان چهارسال است که در شاخه رپ فعالیت می‌کنم.


سوگند به فارسی و آلمانی می‌خواند و مدتی است که ترجیح می‌دهد حتی در صورت هم‌خوانی با یک خواننده آلمانی، باز هم به زبان فارسی بخواند.

 

هنر


شاهین نجفی آخرین خواننده‌ای بود که همراه با سه نوازنده "بابک خزایی"، "پژمان افشاری" و "آرمین مستعد" به روی صخنه رفت.


این هنرمند ۲۹ ساله گیلانی یکی از چهره‌های سرشناس رپ است.


او که کار خود را با موسیقی راک آغاز کرده، به تازگی چند آهنگ راک خوانده است که سه تا از آنهادر جشنواره  ارائه کرد. یکی از این سه آهنگ، بازخوانی آهنگ "مشتی ماشاالله" از ترانه‌های فریدون فروغی بود.


او نیز همچون بیشتر خواننده‌های رپ، کار خود را در نوجوانی با سرایش شعر آغاز کرده است و بیشتر ترانه‌هایش را خودش می‌نویسد.


شاهین نجفی چهار سال است که در آلمان زندگی می‌کند و به گفته خودش سعی می‌کند اندوه غربت را تبدیل به کار خلاقه کند.


وی درباره گسترش موسیقی رپ در ایران می‌گوید: "به نظر می‌رسد نسل امروز دارد به نوعی خودباوری می‌رسد و هنر رپ که آینه اجتماع است، این خودباوری را انعکاس می‌دهد."                


شاهین نجفی تا به امروز دو آلبوم منتشر کرده است. او قصد دارد در دراز مدت نیز برخی از ترانه‌های "فریدون فروغی" را بازخوانی کند.

 

 


نظر (0)add comment

لطفا نظرتان را در مورد این مطلب بنویسید
کوچکتر | بزرگتر

busy
 

در مالزی و شرق آسیا

غيرمسلمانان از محصولات مالي اسلامي استقبال مي‌كنند
وزير مالي مالي با اشاره به پتانسيل ر